Dessertje in de gang

13 september 2018

Het AZ Sint-Lucas is een van de zes zorginstellingen die meedoen aan het Brugse Foodwin-project. “We zijn onze actie rond voedselverspilling in de verpleegeenheden geriatrie en orthopedie opgestart”, verduidelijkt Ursula Stalpaert, diensthoofd hoteldiensten van het AZ Sint-Lucas. “Het hele project vraagt behoorlijk wat werk, maar is op termijn zeker lonend. Zo zijn we begonnen met alles wat in de verpleegeenheid werd bedeeld af te wegen. Wat krijgen de patiënten en wat komt terug? Dan zijn we die resultaten gaan analyseren. Hoeveel komt er terug? Waarom is er van dit of dat zoveel over? Via een tevredenheidsenquête zijn we ook meer te weten gekomen over wat de patiënt verwacht. We hebben ook maatregelen genomen om in de verpleegeenheden minder te verspillen door bijvoorbeeld sneller op de hoogte gebracht te worden van een ontslag.”

Op basis van wat er tijdens de eerste ronde werd gemeten, zijn er aanpassingen gebeurd. De resultaten van een tweede meting zijn binnenkort beschikbaar. Zo zal men kunnen nagaan of de interventies geleid hebben tot minder verspilling.

“Het grote probleem op ziekenhuisafdelingen is dat alles wat in contact is gekomen met de patiënt of de patiëntenkamer niet langer in circulatie mag blijven en moet vernietigd worden”, verduidelijkt Ursula. “Met als gevolg dat we vroeger bijvoorbeeld tientallen potjes yoghurt moesten weggooien. Het waren potjes die op de plateau in de patiëntenkamer waren gedragen en ongeopend werden teruggestuurd. Nu zetten we die potjes niet langer op de plateau, maar houden we ze in de maaltijdkar op de gang en krijgt de patiënt de vraag of hij een yoghurt wil. Idem voor alle desserts. Die worden aangeboden, maar blijven op de kar.”

Op dezelfde manier gebeurt nu ook de waterbedeling. Vroeger kreeg elke patiënt ongevraagd een klein flesje water op de kamer. Die flesjes worden nu op vraag verdeeld. “We zijn een stukje strikter geworden, maar dat komt ook omdat de ligduur korter is geworden. Bij een opname die drie dagen duurt, kan de patiënt eigenlijk maar één keer kiezen wat hij wil eten. De eerste dag is het de standaardmaaltijd en de laatste dag wordt de patiënt ontslagen.”

Het systeem is strikter, maar er is ruimte voor uitzonderingen. “Palliatieve patiënten blijven echt de mogelijkheid hebben om iets te bestellen waar ze echt zin in hebben. En onze kok gaat geregeld aan bed. Zo houdt hij de vinger aan de pols en komt hij rechtstreeks van de patiënt te weten wat hij van het eten vindt.”